1o3. Update 101 rzeczy w 1001 dni

START: 30 kwietnia 2014

KONIEC: 25 stycznia 2017

KULTURA { 1 - 11 }

1. Przeczytam 30 książek z listy ‘100 tytułów BBC’  0/30 
To nie tak, że nie czytam książek w ogóle. Jednak listy BBC nie ruszyłam. Może niedługo. Czas tyka :) 

2. Przeczytam wszystkie części HP po angielsku  0/7   

3. Obejrzę 10 filmów z Ryanem Goslingiem  1/10   
Przez lata oglądałam sto filmów z nim, a teraz nie mogę usiąść do tego, ale Crazy, Stupid Love powtórzyłam ze sto razy już.

4. Obejrzę 20 filmów z listy IMDb  0/20   

5. Wybiorę się do kina 10 razy  1/10   
Nie znoszę kina... ostatnim razem byłam na Listy do M 2. Tylko dlatego, że szliśmy ekipą z pracy ;) Ale ubawiłam się, nie powiem. 

6. Pójdę do teatru 3 razy  0/3  
Tańczenie pod teatrem się liczy?

7. Zaliczę koncert życia (ew Ryana Goslinga - no limits)  0/? 
Podobno Maroon 5 przyjedzie na koncert do Krakowa już 1 czerwca. Czy to mój koncert życia? Zobaczymy :) 

8. Obejrzę od początku wszystkie sezony OTH  9/9  

(S1 22/22), (S2 23/23), (S3 22/22), (S4 21/21), (S5 18/18), (S6 24/24), (S7 22/22), (S8 22/22), (S9 13/13)
Always and forever

9. Stworzę playlistę piosenek, które uwielbiam i które nigdy się nie znudzą

10. Przez miesiąc nie przeklnę
Nie wiem, czy minął miesiąc wtedy, ale to był długi czas. Bardzo. Długi.

11. Pójdę 3 razy do muzeum   0/3   

ZDROWIE I URODA { 12 - 22 }

12. Zrobię sobie tatuaż  0/1   

13. Będę ćwiczyć co najmniej trzy razy w tygodniu z naszym programem ‘Get fit with Ryan’  0/429   
Nawet wydrukowany Ryan Gosling mnie nie zmotywował.

14. Wytrzymam miesiąc bez słodyczy  0/1  
Ciężki punkt. Ale od miesięcy nie piję gazowanych napoi. Liczy się?

15. Wegemiesiąc  0/1  
Pracuję w KFC...

16. Nauczę się pięciu pozycji jogi  0/5  

17. Zrobię 15 razy domowe spa  1/15  

18. Pozbędę się kompleksów.
Not gonna happen 

19. Pójdę biegać/na rower przynajmniej 100 razy 20/100+  

20. Będę dbać o farbowane włosy
Ano dbam!

21. Nauczę się robić perfekcyjne kreski na gałach!
Nie zawsze wychodzą idealne, ale jest coraz lepiej! :D

22. Raz w miesiącu dzień detoksu!

ORGANIZACJA { 23 - 31 }

23. Zacznę regularnie prowadzić dziennik/kalendarz
To chyba punkt, którego nigdy nie spełnię, nawet za sto takich list.

24. Pozbędę się wszystkich niepotrzebnych rzeczy
Jestem bliska tego celu ;)

25. Zorganizuję się w czasie przed-sesyjnym
Ano, zorganizowałam się. Pozaliczałam, a potem się obroniłam :))

26. Nie będę przesypiać życia, za to moja praca będzie bardziej produktywna

27. Wybiorę/wywołam wyjątkowe zdjęcia i zrobię z nich album ;)
Zdjęcia wywołałam i zajęły miejsce na mojej fantastycznej tablicy korkowej. Myślę, że się liczy ;)

28. BĘDZIEMY PROWADZIĆ PAJAMASY!
Well...

29. Otworzę ‘słoiczek’, w którym będę zapisywać swoje sukcesy
Chyba muszę kupić słoik w końcu.

30. Zacznę zbierać kasiurę do skarbonki na spełnianie marzeń

31. Spotkamy się co najmniej 3 razy 0/3

ROZWÓJ OSOBISTY  { 32 - 39 }

32. Nauczę się podstaw języka obcego, którego nie znam

33. Napiszę pracę inżynierską/licencjacką 
Napisane, oddane, zdane, obronione. Nie poszło jak po maśle, ale nie było najgorzej.

34. Skończę studia!
Yup. Ave ja! 

35. Zdobędę fajną robotę!
Nie jest to robota marzeń dla wielu ludzi, ale lubię tę pracę. Jest fajną robotą, przede wszystkim przez ludzi ;) Na pewno zostanę tu tak długo, jak będę mogła ;)

36. Zrobię szalik/czapkę na drutach

37. Skończę jakiś dodatkowy kurs

38. Nie będę się poddawać, gdy coś pójdzie nie po mojej myśli!

39. Przestanę zrzędzić i wezmę się za siebie, nie patrząc na innych.
Well...too hard.

ZAKUPY { 40 - 46 }

40. Kupię sobie wypaśne szpilki  0/1  0/1

41. Kupię sobie bogatego męża, dwóch, ewentualnie siedmiu /hahahaha/

42. Kupię fajny rower/samochód

43. Kupię 15 dupereli, niepotrzebnych, ale uszczęśliwiających  2/15  
Zakładki do papieru, przydały się przy pisaniu pracy inżynierskiej; teczka podzielna, w której trzymam dokumenty, ale kupiłam też drugą, bo była ładna! 

44. Kupię 3 sukienki  2/3  
Sukienka na lato, którą wykorzystałam na swoją obronę i maxi dress, której nigdy na sobie nie miałam. Jakoś tak czasu na wyjazdy nad morze nie było ;( Chyba muszę zmienić to w tym roku! 

45. Zbiorę dużą ilość kolczyków (uszy, warga, nos, język)

46. Kupię skarbonkę, która przyda się do spełniania 27. punktu na liście

PODRÓŻE { 47 - 54 }

47. Pojadę nad polskie morze 
Co jest lepszego niż gorfy nad polskim morzem, kiedy masz nudne wykłady? No właśnie...

48. Pojadę w polskie góry

49. Zwiedzę miasto, w którym nigdy nie byłam

50. Zdobędę szczyt
Szczyt swojej głupoty pewnie już zdobyłam.

51. Pojadę za granicę na wakacje/do pracy

52. Spontaniczny wypad gdziekolwiek  0/1  

53. Wybrać się do Disneylandu

54. Pojedziemy do Irlandii/Wielkiej Brytanii/Australii/na drugi koniec świata i już nie wrócimy :D

INTERNETY: PAJAMASY { 55 - 58 }

55. Zgromadzimy szeroką publiczność na blogu

56. Opublikujemy 200 postów na pajamasach 0/200

57. Zgromadzimy 100 obserwatorów na pajamasach 4/100

58. Napiszemy nasze cudaczne opowiadanie

Obawiam się, że tych punktów również nie uda się spełnić :(

KULINARIA { 59 - 64 }

59. Upiekę tort

60. Wypróbuję 15 nowych przepisów  1/15

61. Spróbuję 10 nowych smaków herbaty 2/10  

62. Zjem warzywo i owoc, których nigdy wcześniej nie próbowałam

63. Miesiąc bez jedzenia na mieście, tylko domowe żarełko!

64. Domowy zielnik

RELACJE Z LUDŹMI { 65 - 77 }

65. Nie będę wredna dla brata
Staram się jak mogę :D 

66. Uśmiechnę się do 100 nieznajomych 1/100

67. Przygotuję kolację dla chłopaka/rodziny/przyjaciół

68. Zorganizuję babski wieczór 
Był, mam zdjęcia. Było fajnie! 

69. Będę składać bardziej kreatywne życzenia urodzinowe niż ‘wszystkiego najlepszego’, czy ‘sto lat’

70. Poznam nowe osoby
Co rusz przychodzą do nas nowe osoby, ale udało mi się również poznać jednego bloggera/jutubera, co prawda nie osobiście, ale fejsbuk musi się liczyć :)

71. Wyślę 10 pocztówek 0/10  

72. Zrobię z dziewczynami coś całkiem spontanicznego
Udało się zrobić kilka rzeczy! 

73. Sprawię 5 osobom mały upominek bez okazji  2/5  

74, Odnowię starą znajomość

75. Po dzikiej imprezie, będę śpiewać ze znajomymi hity lat 90’

76. Zrobię sobie zdjęcie w budce z chłopakiem/dziewczynami/znajomym/nieznajomym
To był pierwszy punkt, który mogłam odhaczyć. Do dnia dzisiejszego mam już trzy takie zdjęcia! 

77. Wyślę 50 sponatnicznych mejli do znajomych 0/50  

INNE { 77 - 101 }

77. Wygram coś 1/1  
Konkurs kasjerski w pracy się liczy? Oby, bo inaczej będę musiała skreślić ten punkt.

78. Pójdę puszczać latawce

79. Zbuduję bałwana i zamek z piasku
Śpiewanie 'Zbudujemy dziś bałwana' chyba się nie będzie liczyć, prawda? :(

80. Wskoczę do wody nago/w ubraniu

81. Przebiorę się w Halloween
Tego roczne Halloween będzie ostatnim, kiedy mogę wypełnić to zadanie. Zacznę trzymać za siebie kciuki! 

82. Wygram 5 gier na Kurniku 2/5  
Makao jest moją konkurencją :D Smoq i Grej szans nie mają! 

83. Pójdę na łyżwy albo sanki

84. Wezmę udział w karaoke
Well...

85. Wezmę udział we flash mobie

86. Ułożę puzzle, które w czeluściach domu leżą i się kurzą
Pod łóżkiem ma ułożone puzzle, które się kurzą... liczy się? 

87. Zainspirujemy kogoś do zrobienia listy 101 rzeczy w 1001 dni

88. Wytrzymam dzień bez facebooka
Well, not gonna happen

89. Za każde wykonane zadanie włożę piątaka do skarbonki

90. Złowię chociaż jedną rybę 0/1  

91. Napiszę list, wsadzę w butelkę i wyrzucę w morze/rzekę/ocean
Czaję się na to zadanie bardzo długo. Tylko jakoś mi tak inspiracji brakuje. 

92. Zaadoptuję zwierzaka ze schroniska

93. Podejmę wyzwanie ‘365 Day Photo Challenge’
Duże chęci, ale jak zawsze brak motywacji zwycięża. Plus boję się, że zapomnę po prostu zrobić zdjęcia danego dnia. 

94. Przywitamy nowy rok w innym kraju (ewentualnie urodziny etc.)

95. Napiszę list do 16-letniej siebie

96. Napiszę list do siebie, który otworzę za 10 lat

97. Przejadę się limuzyną
Peżot 207 był prawie jak limuzyna! 

98. Zdobędę autograf od kogoś, kogo uwielbiam

99. Spędzę któreś święta bez żadnej kłótni
Udało się w 2015! 

100. Schodkowe wyzwanie, pół roku? bez windy!

101. Zrobimy nową listę 101 rzeczy w 1001 dni.

       Listę zrobiłam z moją przyjaciółką, Natalią, wiosną 2014. Teraz mamy zimę 2016 i dużo z tej listy zadań skreślić nie mogę. A szkoda. Bardzo jarałam się tym projektem i ciężko nam było zgarnąć te 101 rzeczy. Naprawdę. Nie lada wyzwanie. 

        Mam nadzieję, a w zasadzie postanowienie, że jak teraz napiszę, że będę ogarniać kolejne punkty z tej listy to się uda. W końcu słowo pisane jest dużo bardziej przyswajalne, czyż nie? :)

        Tak, więc, BĘDĘ OGARNIAĆ PUNKTY Z LISTY, ŻEBY W PRZYSZŁYM ROKU NIE PLUĆ SOBIE W TWARZ! :) 

 

1o2. baby steps

    Nie mam pojęcia, jak zacząć. Od kilku dni chodzę z zamysłem napisania czegoś prawdziwego, życiowego na swój sposób, ale nie mam weny. Niby constans, a wszystko jakby we mgle.

    Włączyłam ulubionego miksa od Owcy, wyłączyłam światło, chociaż moje oczy krwawią, kiedy je na to skazuje; zapaliłam świeczki - ładnie migoczą na parapecie; szklanka wody i wyłączony fejsbuk - wszystkie te rzeczy miały mi pomóc. Cóż nic nie pomogło. Siedzę i wciskam kolejne klawisze, układając jakieś zdania.

    Nie wiem, czy te zdania mają sens, ale coś jako pierwszość musi się pojawić. W końcu od czegoś trzeba zacząć. Baby steps mawiają… Niech to będą moje baby steps.

    Mam nadzieję, że ten blog będzie moją przepustką do znalezienia motywacji na...WSZYSTKO. Oby. Bo brakuje mi zawziętości i wytrwałości we własnych pomysłach i ideach.

1o1. Huh, inżynierę

Jak zwykle jestem na czasie na własnym blogu! Od ostatniego posta minęło dziewięć miesięcy - zdążyłabym dziecko urodzić :D Ale zamiast dziecka, obroniłam pracę inżynierską i chwilowo jestem...no właśnie, gdzie jestem? Pracuję dalej tam, gdzie pracowałam, tylko awansowałam. I yolo, bo gram i nie skończę teraz tej produktywnej notki. Peace&love, Joy

1oo. Fanfary!

Długo zastanawiałam się, co ma być w tej setnej notce (zajęło mi to tym razem mniej czasu niż dwa lata! :D) i nic ciekawego nie wymyśliłam. Co więcej, siedzę teraz jak ta ciotka i wciąż nie wiem -ale nieważne. Powciskam jakieś kity :D 

Zanim dodam update mojego dziennika, muszę się pochwalić, że skończyłam sesję, zanim dobrze się zaczęła i...i w sumie to wszystko (yey, Trolka, Ty jak zwykle masz się czym pochwalić). Chciałam ćwiczyć, ale brakuje mi samozaparcia, ale chyba dziś zacznę, bo jak nie dziś to kiedy? (jutro zawsze będzie kolejnym jutrem, czas i pora przestać odkładać wszystko na ostatnią chwilę). Plus, dziś na wizażu, wyhaczyłam wyzwanie 40. dni bez słodyczy i zamierzam się podjąć. Do tego zadania zamierzam przygotować sobie jakieś miejsce w notesie, który mam w torebce albo jakieś karteczki, żeby móc codziennie jedną wyrywać. Jak wyjdzie? Who knows! 

Lubię tu pisać, serio, chociaż robię to super rzadko i wcale się tak nie uzewnętrzniam, jak kiedyś. Czasami wolę napisać coś tu, niż powiedzieć/napisać dziewczynom, chłopakowi (?), mamie. Mój chaos w głowie zajmuje coraz więcej miejsca, co kończy się moim wiecznym narzekaniem na wszystko, a przecież nie tylko ja mam problemy, każdy je ma -różnego kalibru, ale ma. Ale ja widzę czasami tylko SIEBIE. Właściwie to powinno być dobre z jednej strony, bo powinnam widzieć tylko siebie, podejmując pewne decyzje, ale dla dobra ogółu swoich znajomych -powinnam być lepszą słuchaczką i przyjaciółką, która nie tylko wysłucha, ale i da dobrą radę. A moje dobre rady przychodzą tylko, jak leżę w łóżku i jestem taka odważna. Leżę, patrzę w sufit i wiem, że mogę podbić świat. A potem znowu wschodzi słońce i jestem zwykłym śmiertelnikiem. 

Ach, no i pajamasy, ściagam codziennie siebie i monstera, ale coś dalej kiepsko nam idzie (na tyle kiepsko, że ja zdążyłam już drugą nocię napisać tutaj! Congrats to me!) W każdym razie -chyba jednak coś się ruszyło, skoro już ją biczuję za tego pięknego blogaska naszego (może nim będziemy mogły się pochwalić na ścianie naszych fejsbuniów?). 

A teraz update dziennika. Nie często maziam czymkolwiek po nim, ale jest kilka zadań, które zrobiłam (i właśnie uświadomiłam sobie, że jednego zadania nie sfotografowałam; zadania z plamami, gdzie mam aż DWIE plamy, ale nieważne!) i zaraz wrzucę zdjęcia, nieudolne i pofiltrowane, ale są pewne opcje w fotoszopie, którym nie mogę się oprzeć. 

zasady dziennika, jedna z najważniejszych stron

'oderwij paski i rozerwij się', co prawda ich nie rozerwałam i nie do końca mi się podobają, ale nabazgrałam na nich sentencję, która sprawdza się tylko w czasie nocy, kiedy jestem odważna; bo wcale nie jestem na swojej drodze, wiecznie walczę z moim drugim ja - tchórzem. 

strona na czteroliterowe słowa; może nie wyszła idealnie, ale jest moja; 

licytacja zaczyna się od butelki liptona zielonego! 

pomimo posiadania wielu listów i kartek sprzed wieków tylko tyle znaczków chciało współpracować ;C muszę zacząć wysyłać listy, bo w dobie internetów -tej strony szybko nie zapełnię. 

mandarynko, bananie, dziękuję za współpracę.

ta strona w orginale jest czarna; moją inwencją twórczą było dodanie tutaj napisu czarnym mazakiem, że strona odziana jest w pelerynę niewidkę -Harry byłby dumny.

 

I to by było na tyle z update'a mojego dziennika #zniszcztendziennik. Jak ja chciałam użyć tego hashtaga!

Nie wygłupiając się dalej, do zobaczenia niebawem!

Peace&love,

Joy

o99. WOOOT & zniszcz ten dziennik

Ostatni post 27.12.2013?! Jakim cudem! Borze Liściasty! 

Obiecałam sobie, że chociaż tego bloga (sto innych blogów leży i kwiczy, pozdrawiam Nat! Moja jedyna czytelniczka od lat) będę prowadzić na bieżąco, chociaż ciekawego życia nigdy nie miałam -zawsze w rzyć i pod górę, noale może wnukom by się spodobało... -to jakoś ta obietnica nie wyszła. Ciekawe... Obiecywać poprawy nie będę, bo znowu wyjdzie jak wyjdzie. Jednak gdzieś w głębi mojej niedocenianej duszy jest iskierka nadziei, że znajdę czas i na bloga (po co komu studia, po co komu kanapki?!)! Ambitny plan, nie ma co! 

W każdym razie - znalazłam się tu dziś (w 2015 roku, ale czad!), bo wpadłam na pomysł udokumentowania mojej kreatywnej destrukcji. Stwierdziłam, że nie jestem taka odważna, żeby wstawiać swoje poczynania na kanał na jutjubie, więc dokumentacja będzie się odbywała za pomocą zdjęć. Postaram się wyciąć mój ryjek (aczkolwiek w oksach wyglądam jak człowiek! muszę jeszcze ten telebim schować... pomysły?), coby nie straszyć potencjalnych czytaczy. 

Zniszcz ten dziennik to książka Keri Smith, która w 200-300 stronach namawia czytających do robienia z jej książką DZIWNYCH rzeczy. Nie będę wymieniać jakich, bo wszystko będę pokazywać (w razie W wyjutubujcie to sobie; spoiler alert niektórzy biorą sobie zbyt dosłownie pewne rzeczy i naprawdę chcą zniszczyć ten dziennik, A NIE O TO CHODZI!), autorka nakłania jednak by używać wyobraźni, rzeczy, którymi w dzieciństwie nie mogliśmy się mazać, kredek do rysowania po każdej stronie (kto nie lubił kolorować na własny sposób stron harlekinów mamy?), czy samej Matki Natury, która również zada kilka ciosów dziennikowi, wszystko po to, by spojrzeć na świat inaczej, po to by zamienić destrukcje wokół siebie w kreację i zacząć żyć twórczo.

Dziś, po raz pierwszy, otworzyłam swój egzemplarz dziennika i dokładnie go przejrzałam. Północ wybiła, a łóżko nie woła tak jak zawsze (kto wstanie za mnie o szóstej?), więc czemu nie?

Po stronie tytułowej, mamy krótką przedmową, bo nie wszyscy wiedzą, o co się rozchodzi, po czym przechodzimy do przedstawienia nowego właściciela (poprzednim właścicielem był zbojkotowany Empik; pozdrawiam Nergala i właśnie zajęłam się lokowaniem produktu!). 

 

Tak właśnie wygląda moja strona. Nie wypełniłam pierwszego podpunktu, ponieważ żeby zdobyć białą kredkę, którą zamierzam wykorzystać, musiałabym obudzić brata (obudzony pięciolatek to kiepski pomysł o prawie drugiej w nocy). Oczywiście, wypełniając, musiałam popełnić błąd, bo się ręka omsknęła i jest trochę nie po kolei. I uwierzcie, ciężko to przeżyłam. Lubię mieć ład i skład w swoich pisadłach, z reguły wtedy się staram sto razy bardziej, a tu taki psikus. Gdyby to był zeszyt -wyrwałabym kartkę i napisała na drugiej, ale tak -muszę się z tym pogodzić. 

Zrobiłam również drugie zadanie, ale mi dobrze idzie!, które polegało na zgięciu grzbietu książki. W pewnej chwili przestraszyłam się, że kartki polecą, ale póki co trzymają się dobrze! Zdjęcia pokażę, ale jak zrobię troszkę wyraźniejsze, więc zapewne przy dziennym, jasnym świetle. Górne oświetlenie nie tak profesjonalne, jak się zdawało! 

Oby rok 2015 był dużo bardziej obiecującym od roku poprzedniego, jeśli chodzi o sprawy blogowe, bo tęsknię. A ciężko mi się zebrać w sobie. Mam problem z ekspresją na blogu, chciałabym pisać wszystko i nic. A u mnie to takie chaotyczne i nudne. Ugh. 

A Wam, jeśli się tu jacyś WAM znajdą, życzę wszystkiego najlepszego w nowym roku. Dużo miłości, przyjaźni i kasy, bo się przydaje. Za coś to szczęście -i ofc mam na myśli żelki - trzeba sobie kupić! 

Peace&love,

Joy 

 

o98. twerk with me!

Jambo! 

Dawno nie pisałam, właściwie to niedawno, ale dawno nie pisałam o sobie, o swoim życiu. Cóż, prócz tego, że utyło mi się jak dzikiej świni, zostałam stłamszona przez całe swoje towarzystwo, straciłam bliską koleżanką, a nawet dwie w mieście to reszta wygląda pretty good. 

Nie chcę robić żadnych przemyśleń dotyczących roku bieżącego, bo...bo nie! Przykro mi jest jednak, że ten rok nie był litościwy dla wielu ludzi, Cory, Paul, James, będzie nam Was brakowało. 

I ta grobowa przerwa, poświęcona przemyśleniom na temat tych wszystkich historii, ugh. 

...

Mam nadzieję, że rok następny będzie dużo lepszy, będzie wspaniałomyślnie z nami współpracował i nie da nam aż tak strasznie po dupie. Powiem szczerze, że naprawdę chciałabym, by tak było. Cholernie potrzebuję dobrych rzeczy teraz, ludzi, z którymi mogę zrobić COŚ. Ba, nawet COŚ zaczęłam! Z Nat. Mamy swój mały projekt (pajamasywpasy, come and show some love), a od dziś, właściwie wczoraj, zaczynamy trening 'byłam świnką, będę laską', dobra, wymyśliłam to teraz na poczekaniu. Marzę o tym, by zgubić te kilogramy i brzuszek, żeby wyglądać jak dwa lata temu, kiedy po raz pierwszy poczułam, że mam pewność siebie i to tak cholernie fajną, że och! A poza tym, mój tyłek naprawdę potrzebuję jędrności, skoro jest już taki wielki. Spis następujących ćwiczeń, wygląda następująco (ofc wcześniej przygotowałyśmy sobie tabelki z wymiarami, co mamy zgubić i zrobiłyśmy reserch ćwiczeń -summa summarum okazało się, że i tak wszystkie nas zabiją):

1. Napnij i wypuść.

2. Wypady w przód. 

3. Most zwodzony. 

4. Sik prosty.

5. Turlaj się po podłodze.

6. Brzuchy! 

7. Twerking.

8. Staraj się nie zdechnąć.

Mondrości rzyciowe - Za rok będziesz żałować, że nie zacząłeś dzisiaj. So start today with us!

 Co prawda nie wszystkie są nazwami prawdziwymi, ale co będę zdradzać, a tak serio to mnie bawią i to bardzo. Pewnie tylko mnie, ale to ja będę wylewać siódme poty, więc mogę mieć trochę uciechy, huehuehue. 

Ćwiczenie pod tytułem 'most zwodzony' polecam serdecznie (trochę wyobraźni i wiadomo, co to^^), bardzo fajnie czuć pupę. No i twerking! Właściwie przeplatany z jakąś pseudo zumbą. I na poprawę humoru i na wyskakanie złych emocji -to chyba powinnam robić ciągle. 

Od momentu, od kiedy nie mam ruchu fizycznego, chociaż raz w tygodniu, wyżywam się na biednym Trollu, bo jestem po prosty wykończona. Osiem godzin na uczelni, czasami nawet jedna wystarczy, wszystkie projekty muszą być pozamykane, oczywiście w trakcie tego czasu żyjesz życiem innych ludzi, bo przecież 'one się przytulają', 'ona jest zazdrosna, a ja nie wiem, o co chodzi', 'myślisz, że to przejdzie?', 'on w ogóle nie patrzy na mnie, tylko na kumpli'. Jasne, że nie zostawię kumpeli bez żadnej 'złotej' rady, ale czasami mam ochotę powiedzieć, że też mi źle, ale jak to robię to słyszę -'możesz na mnie liczyć' -szkoda, że zawsze i tak ona musi być w centrum. A jeśli ma podjąć jakąś decyzję to pyta się stu osób i jeśli chociaż jedna jest na nie to ona zmienia w s z y s t k o. Chyba za bardzo się wyżaliłam, a wciąż jestem w temacie swojej szkoły?! Ugh. No cóż, później muszę gdzieś wrócić, czasami do domu (ofc nikt, NIKT nie rozumie, że latanie wte i we wte jest naprawdę męczące i naprawdę nie mam jak inaczej wrócić do domu, ale WSZYSCY wiedzą lepiej, że jak się chce to się potrafi, no ba, mogę czekać na ojca łaskawie kilka godzin, żeby po mnie przyjechał albo jechać pksem za milion złotych, ofc uprzednio na niego i czekając -to już wolę stracić te półtora godziny i sobie dojść; zrobić nogi, o!) albo do Trolla, ale u niego to wiadomo, nie posłucham muzyki, czuję się obco, mimo że teściowa pyta, czy okey, czy nie jestem głodna i pewnie, że fajnie, ale czuję się nieswojo, a tym bardziej, nie chcę jej robić problemu, siedzieć na głowie. No głupio mi z tym okrutnie. I potem siedzę tam te dwie, trzy godziny albo oglądając zaległe seriale albo robiąc projekt, pod warunkiem, że Ożeniona się ogarnie -ofc polecam wszystkim sos słodko-kwaśny -bitch, please, mogłabym wygrać quiz jeśli by robili o nim. Następnie Troll się zjawia, oczywiście głodny i z reguły zły, bo musiał siedzieć dłużej, a ja zamiast go przywitać świetnym uśmiechem to najzwyczajniej w świecie jestem zmęczona i zła, bo mam dużo, bo tragicznie zarządzam własnym czasem i wszystko robię na ostatnią chwilę i potem się żremy. O wszystko, o chmury na niebie, o wypadającą baterię z pilota, o jego 'sprawdzę tylko fejsika', które trwa milion lat, a ja czekam i nie wiem, co mam robić. I nie powinnam się czepiać, bo ja też to robię, sprawdzam swoje rzeczy, nawet jak on jest, ale lubię się czepiać. A jak mam PMS'a albo totalnie jestem zła na uczelnię to wybucham o wszystko. No i się je.bie. I teraz tak sobie myślę, że właśnie wylałam swoje frustracje. Wow. Ulżyło mi trochę...albo jestem zbyt zmęczona po wędrowaniu przez mosty zwodzone i wypuszczaniu sików prostych. Tak, dlatego mam nadzieję, że znajdę/lub ktoś mi pomoże znaleźć złoty środek na ratowaniu tego bagna uczelnianego, na Trolla, a przede wszystkim na siebie. Chcę się poczuć znów dobrze ze sobą, seksowanie, lekko, chcę mieć znów władzę nad swoim życiem, chcę żyć swoim życiem i zostawiać pewne sprawy tylko w murach tego zasranej polibudy. Mam nadzieję, że ćwiczenia mi w tym pomogą, własciwie to nam, i całą agresję i żale z dupy będę wylewać razem z wyparowywującym tłuszczem! 

Dziś, od bardzo dawna, rozmawiałam bardzo poważnie z Nat. Chyba jednak jakoś ją rozumiem, wiem, że to przeczytasz. Zabolało mnie to wtedy trochę. Przepraszam, wiem, że daję dupy. I czasami w czasie rozmów, napomykam o czymś innym, ale tak już mam, zawsze Cię słucham. Więc teraz Ty mnie posłuchaj i idź na tę wojnę, że tak to ujmę. No i wracając do tej rozmowy, bo tu off-top się włączył, to było fajnie. I będziemy się biczować, żeby jak laski wyglądać. 

Nie wiem, czy da się to wgl przeczytać, ale dawno nie pisałam, wybaczcie mi, Nat, boty i inne stwory, które się tu niechcący zjawią. 

Ogarnij dupę, zaciśnij pięści i daj radę. Nieważne dla kogo- ważne, żeby opadły im kopary.

Peace&love,

Joy.

 

o97. Grudzien.

Jambo!

Mamy sobie grudzień. Kolejny i ostatni miesiąc roku dwa tysiące trzynaście. Zimno w pizdu. Dwa dni temu jakiś wielki orkan przeszedł przez Polskę, milion połamanych drzew i innych drutów, które sprawiły błogą ciemność w niektórych zakątkach i niestety pozbawiły kilka osób życia. Nie wiem, czy to zdanie ma sens -nieważne.

Trzeci rok studiów, następny, gdzie trzeba się namęczyć, kosztem chyba wszystkiego. Projekt o sosie, zajmujący sto stron, projekt o opakowaniach, projekt o dupie maryny! Niedługo sesja -a ja czarno to widzę! Ogólnie nie chcę mi się pisać. Do dupy jest, kolokwialnie mówiąc.

Peace&love,
Joy.

o96. The end of summer!

NIECHCĘMISIĘPISAĆ. BONIEMAMKRUWAOCZYM. KOCHAMBACKSTREETBOYS.

 

this is me! 

PEACE&LOVE,
JOY

o95. BARDZO KOCHAM...

NATALKĘ B.



peace&love,
Joy <3

o93. Cory Monteith didn't die, he took the midnight train going anywhere.

Kilka dni temu świat obiegła wiadomość o śmierci Cory'ego Monteith'a, aktora znanego przede wszystkim z roli Finna Hudsona w Glee. Zmarł nagle, z własnej winy, chociaż ciągle chciałabym wierzyć, że ktoś mu w tym pomógł, bo jak można zostawić tylu ludzi, którzy Cię kochają i wspierają...był młody, zdolny, miał kochającą rodzinę, przyjaciół, fanów, którzy oddaliby wszystko, by choć trochę z nim pożartować i przede wszystkim -narzeczoną, dzięki której zaczął wychodzić na prostą. 

Jako gleek poczułam się z tą wiadomością bardzo źle. Uwielbiałam Cory'ego, godzinami mogłam oglądać filmiki, które obsada nagrywała w czasie kręcenia serialu. 'Niedźwiedź', jak nazywała go Naya Rivera, zawsze miał milion pomysłów, skakał, ganiał za wszystkimi, uśmiechał się, a potem wszystko wrzucał do sieci, czym mogli się delektować oddani fani, ciesząc oko swoimi idolami. Mimo że czasami nie znosiłam Finna i mnie wkurzał (te jego wybory lub zachowania typowe dla Lucasa Scotta) to był jedną z ulubionych postaci, sama kilkukrotnie go tworzyłam na forach rpg, wcielając się nie tylko w serialową rolę. Jego buzia czasami służyła mi przy opowiadaniach. Ach, ukochany Aaron, walczący o względy swojej byłej dziewczyny...

Przeryczałam kilka ładnych godzin, a ze mną cały fandom, który świadomie można nazwać wielką rodziną, która nie tylko wspierała siebie, całą obsadę, ale i rodzinę aktora, a także L. Michele swoimi  wiadomościami i modlitwami #staystrongLea. Twitter wręcz oszalał, ściany płaczu, przemieszane z fragmentami serialu, przez cytaty Cory'ego (to Ci się dobry brachu udało, odszedłeś młodo) po oczekiwania wiadomości ze strony aktora, marząc o tym, by to był głupi żart. Nikt w to nie wierzył. No, bo, jak to tak? W końcu miał całe życie przed sobą... 

Zahaczając jeszcze o portal z ptaszkiem, Mark Salling złamał mi serce swoim 'no', które potem zostało zamienione na pożegnanie do 'brata', którym Cory niewątpliwie był dla serialowego Pucka.

Nie chcę się dalej rozpisywać, bo czuję, że znów zaleję się łzami i szybko nie skończę.  

Podobno w każdej sytuacji znajdzie się jakiś plus. Znalazł się, jeden, mały, niewielki. Wszystkie fandomy (bielibers, lovatics, directioners, mixers itd.) uszanowały żałobę gleeków i wspierały nas przez cały dzień jak tylko mogli, za co wielkie dzięki. 

11 V 1982 - 13 VII 2013

peace&love,

Joy.

o92. IDK

Nie mam pomysłu na tytuł. Może wymyślę w trakcie?

Dawno nie pisałam, ani nie miałam czasu, ani weny, ani chęci. Strasznie żałuję,
że rzadko piszę, bo tyle się dzieje. Częściej chyba pisałam na onecie, ale wtedy okres
był inny. 

Ale...ale teraz znalazłam chwilę i piszę! Pisząc o rybach, miałam nadzieję, że zaliczę
-z wielkim bojem

u doktorka, ale udało się. Niestety inżynieria mi została na ostatni piątek. Tak jak dwa inne rzeczy, w tym ustny egzamin. Też z inżynierii, gwoli wyjaśnień. 

Dużo się zmieniło. Chaos wszędzie, w życiu, w sercu, we mnie. Za dużo ludzi, za mało czasu, niewiele

do roboty. Brakuje mi spontaniczności, chęci do zrobienia czegoś. Sesja wypluła mnie
z życia, tak samo jak Ty. Jedyny plus ostatniego miesiąca, że Maluch wrócił. Git jest.
Ma romans z kryminałem, ale ujdzie :)) 

Jak w końcu się ogarnę to coś w końcu napiszę na temat. 

Peace&love,

Joy.

o91. Ama!

Będąc pod wpływem PSY'a, ubolewam nad tym, że nie wiem, co się stało. Pustka. Przez wielkie 'p'. No, ale nic, przecież nie warto opłakiwać czegoś, co i tak miało się skończyć, tylko nie wiem po co wielkie udawanie z drugiej strony.

Fan o FlamingBeavers aktywny, mam nadzieję, że tym razem wszystko pójdzie, bardziej po mojej niż po Trola, myśli i wkrótce w stałym składzie, chłopcy zawojują ESL'a. Bobry górą!

KFC? Wielki znak zapytania. Muszę się zastanowić poważnie, ale przynajmniej mam Paulę w swoim szeregu, chwała jej za to.

Mleko do przodu, mięso prawie, ryby -nadchodzę.

Inżynierio, będę walczyć do końca. Nie wiem, czy z tobą, czy doktorkiem.

I zrobił się maj, jeszcze miesiąc i okulista, mam nadzieję, ze dostanę okulary, bo oczy bolą i płaczą.

Staram się naprawić sytuację w domu.

Wakacje? Idk.

Peace&love
enjoy ur day,
Joy.

o9o. RUM

RUMuni poszukują pisarzy, pisarzyków i innych twórczych osób, które zainteresowane są niezobowiązującym pisaniem, będącym częścią projektu RUM. Autorzy autorom, autorzy czytelnikom. Miniatury, opowiadania, wiersze, projekty między autorami - czego dusza zapragnie! Jeden warunek - RAPE UR MIND! ZAPRASZAMY! http://rapeurmind.wordpress.com/

o89. Mam!

O! Mam internet, dwadzieścia giga. Niestety, spółka z ojcem, ale jest. Nawet działa. Nie jest to super, osom, wgl cud, miód i orzechy, ale jest!

Chociaż nie wiem po co mi on, skoro mnie prawie w domu nie ma ;c Studia, studia, studia. Najchętniej wyszłabym z tego bagna, wyjechała i miała w dupie wszystko, nawet jeśli miałabym tyrać trzy razy bardziej. 

Bo teraz o moje, zarobione dwie stówki muszę się prosić. Tak, wiem, że nie ma kasy, ale potrzebuję butów, w przeciwieństwie do mojego brata, który swoich malinek, jogurcików i innych smakoszy nie ;)

peace&love, 

Joy.

o88. Internet

Mój ulubiony temat, odkąd go nie mam ;) Nie, oczywiście, że aż tak zdesperowana nie jestem. I nie będzie to notka o moim żałosnym miauczeniu, że go nie mam i czekam na tego nie-miłego pana, który MOŻE (czyt. jak mu się zachce) zakręci anteną i zobaczy, czy u mnie będzie zasięg, ale o moim małym marzeniu. Internetowym. 

Wszyscy, którzy znają mnie trochę lepiej, wiedzą, że gram na PBFach, że pisałam (nagminnie kazałam im czytać ;)), że zawsze chciałam to jakoś ciągnąć, cokolwiek, bo okazało się, że jednak bez tego żyć nie umiem. Gram od ponad pięciu lat, w październiku minie sześć, przerwę miałam od matur trochę po początek studiów. Natomiast piszę, właściwie pisałam od co najmniej drugiej klasy gimnazjum, bo wtedy już publikowałam, pozdro Ashlee, moja pierwsza postacio ever <3 No i właśnie, tyle czasu w siedzę, że nawet jeśli nie opowiaduję się i nie pbfuję to myślę o tym, chcę coś robić i wgl. Najgorsze jest to, że chęci dużo, a mało robienia;c A jak ktoś się znajdzie do pomocy i obiecuje, że na sto procent to potem i tak wychodzi dupa (pozdro analizy rpg, zebrałam cały zespół i o, jedna notka, czy kilka  for, które stoją i tylko czekają na czarodziejskie rączki graczy). Przyzwyczaiłam się, ale nadal czuję pustkę, od kiedy nie gram i nie piszę, chciałabym coś mieć, swojego, coś tworzyć, najlepiej coś dalej związanego z forami, czy blogami. Chociaż te pierwsze są mi bardziej  bliskie. No i ciągle są, istnieją, tyle generacji for, że jestem emerytem w tym ;) Ciężko mi się piszę, bo właściwie narzekam, że chcę cos tu robić, a nic nie idzie do przodu. Zero pomysłu, zero ludzi. Lubię pracować w zespole, więc to normalne, że chce ludzi, ale jak ostatnio  profesor powiedział 'jak sam nic nie zrobisz to nic z tego nie będzie' i true story. Moze się odważę coś zrobić i pokazać światu, się okaże, nie wiem, co to będzie, ale wymyślę. Na razie z Ems będę dopracowywać inthemiddle.

...

peace&love,

Joy

o87. Lista rzeczy do zrobienia, pierwsza na liście do zrobienia.

Powinnam iść spać! Jutro, po dwóch tygodniach laby, trzeba wstać na siódmą (o zgrozo!). Czwartki i poniedziałki na siódmą, co niestety przyprawiło o nowy konflikt w domu. Tak, mamo, kazałam im mi wpieprzyć na siódmą, żebyś musiała wcześniej wstać! Na szczęście poćwiczyłam zena i mi przyszło, a poza tym troll się potem pojawił, więc automatycznie humor poszedł do góry.

Dłużył mi się dzień niesamowicie, rano z nudów robiłam porządek w papierach, gdzie odnalazłam list od Ems i postanowiłam jej przepisać swoją odpowiedź w mejlu, aktualizując to, co się dzieje teraz. Czyli nie najlepiej, ale Domi stara się wziąć w garść.

Ciekawostka.

Jak długo Domi wytrzyma? :)

Notka nie była planowana, ale znalazłam fajnego bloga, z resztą przez wizaż, którego czytać nie powinnam, bo troll mi nie pozwolił, ale okey. Prowadzi go para, która od niedawna jest razem, dzieli ich troszkę kilometrów, więc prócz skype, telefonów i widzenia się, co tydzień, dwa, jak czas pozwoli -piszą. Dwa punkty widzenia,  jego i jej, różne tematy. Od zbliżenia fizycznego, po pierwsze spotkania z rodziną partnera. Plus,co mi się bardzo spodobało -lista rzeczy do zrobienia. Muszę to zrobić. I może w końcu zrobię coś dla siebie i będę odhaczać następne cele. Zobaczymy, czy się uda :D  Ich 26. punkt bardzo mi się spodobał -spłodzić syna w samochodzie.

Tak ogólnie to piszę, żeby o tej liście nie zapomnieć ;c I o tym blogu, bo dobrze się czyta,no ja talentu nie mam, ale lubię pisać.Może mi przejdą niektóre rzeczy^^ No i jak będę miała w końcu ,normalny, internet to może uda mi się pisać systematycznie ;)

pozdrawiam Nat vel.Malucha, z którą dziele ciało, mózg, ducha i okres!

peace&love,

Joy

o86. Gdzieś między dupą Maryny, a Bór wie czym

Bór, nie Bóg ;) Wzięło mi się to od analiz, swoją drogą, polecam.

 Ostatnia notka pojawiła się chwilę przed sesją...i tak mnie ta sesyjska pochłonęła, że mamy środek lutego i jestem w jakimś środku lasu, w nowych 162m, a w tle stara piosenka Girls Aloud.

Sesja zdana, dwie trójki i czwórka. Uwaliłam angielski, ale odrobię w następnym semestrze,bo wtedy mam z niego egzamin;) Mam nadziej, że nie będzie robił nam problemów. 

Miałam pisać, jak mi źle i wgl, ale nie chcę mi się. Wywalone! Przynajmniej na chwile:D

Także opowiem o Sesyjskiej" [fis], bo kiedyś chętnie o tym przeczytam, jeśli kiedykolwiek o tym wgl zapomnę. Jedna z fajniejszych wpadek na pierwszym roku, na przedsiębiorczości innowacyjnej, gdzie facet mi podpadł i myślałam, że będę mieć przejebane, ale cztery było;) 

Pierwsze zajęcia z Adasiem, panem magistrem, który musiał się nami zająć, bo pan profesor był zbyt zajęty i nie mógł poświęcać swojego cennego czasu studentom;) Cóż się dziwić, w niedługim czasie został rektorem. Magister zapowiedział nam pracę semestralną -biznes plan. Wszyscy 'o, wow'. Większość nie miała z tym dużo wspólnego, wyjątkiem byli ci z technikum, dlatego dostaliśmy wzór i całe słowne opracowanie naszego zadania. Wiadomo, studenci leniwi, a mając na uwadze mnie -to już całkiem,dlatego z napisaniem tego czekałam, czekałam i czekałam, aż się okazało, że już, teraz, natychmiast trzeba go mieć, oddać do sprawdzenia i obronić. Na całe szczęście nie jestem jedyną taką osobą i odezwał się do mnie Krzysztof, z którym spędzałam dużo czasu zanim zeszłam się z Trollem. Krzysztof jest z technikum, rok starszy,wielki komik, znałam go z opowieści mojej Kiełbasy, która z nim była przez jakieś trzy miesiące. Najpierw byłam do niego uprzedzona, jednak potem było weselej. Ciężko się nie śmiać przy nim, chociaż czasami to bardzo  uciążliwe^^ 

No i  zaczęliśmy projektować nasz 'byznes'. Miał to być mały lokal ze świeżymi kanapkami, dobrą i zróżnicowaną kawą oraz herbatą. Wszelkie smaki itd. No i zaczęliśmy pisać, niestety pięć dni przed planowanym oddaniem prac nie da się wszystkiego zrobić, tak, jak chcieliśmy, dlatego skróciliśmy wszystko do budki z neonowym napisem, dużymi głośnikami i pyszną kawą i herbatą w środku, znajdującą się koło dworca. Nazwa -Sesyjka, ponieważ najchętniej naszych klientów widzielibyśmy pod postacią studentów, którzy zjeżdżają do Klina i zawsze mijają stary przybytek z ciuchciami oraz w wakacje turystów, którzy siłą rzeczy muszą się przejść naszym dworcem, zostając w mieście lub okolicach. Plus podróżni, jeżdżący do pracy lub przypadkowi ludzi. Ale naszym starterem byli studenci. 

Cztery dni intensywnego pisania, między jedną głupawką K., a drugą, ale daliśmy radę. Sesyjka. Strona tytułowa. Następne dwadzieścia sześć [chyba] zmyślania o produktach, klientach, lokalizacji, wadach, zaletach wszystkiego, co tylko możliwe. Gotowe do druku i oprawienia w specjalne listweki. 

Przyszedł poniedziałek, stoimy przed salą, pakujemy nasz biznes plan w szyny,oprawiliśmy i zadowoleni gadamy, K. patrzy i patrzy 

-Coś Ty tu dodała? 

Ja ofc WTF na twarzy, zerkam, póki się nie przyjrzałam to nie zauważyłam błędu [ale po wydrukowaniu kapnęłam się, że czcionka zła ;))], a tam

"Sesyjska""

Nie dość, że walnęłam dodatkowe 's', to jeszcze drugie zamknięcie cudzysłowu, na swoją obronę powiem,że K. siedział obok mnie i też się nie zorientował. 

Przez całe bronienie naszej pracy Adaś albo udawał, że nie widzi albo naprawdę nie zauważył błędu -ciągle mówił Sesyjka.

Sesyjska fis przeszła do historii i do dziś wspominamy do z Krzysztofem przed kołami albo kiedy mamy największy, za przeproszeniem, zapierdol - nie ma bata, żeby się nie śmiać z tego. 

I tak, dla większość to totalny bez sens, ale dla mnie to jedno z bardziej pozytywnych zdarzeń/historii z pierwszego roku, i zawsze jak o tym myślę, czy rzucamy z K.teksty o tym to gęba mi się śmieje niesamowicie. Bądź, co bądź była czwórka :D 

Peace&love

o85. Na wykładzie.

Nie wiem, ile mi zejdzie pisanie tu, bo siedzę na wykładzie

i piszę z telefonu. Dawno nie pisałam, bo ani chęci ani czasu nie było.

No i notka tylko się zapisała. Pisałam ją ze dwa tygodnie temu we wtorek, ale wiadomo telefon, jak to telefon, nie nadąża, zacina się, traci połączenie z internetem, więc skoro już został szkic to go do kończę :D Siedziałam dziś w swoich obrazkach i znalazłam tyle layów na moje blogi, czy fora. O, albo zdjęcia aktorek, które dostały niestrawności ;)

 Leighton aka Blair Waldorf, moja pierwsza mamusia i ta, która wyszła bez większych nerwów. Niestety nie pamiętam na jakie forum to robiłam. Za dużo ich było w ówczesnym czasie ;c A szkoda! Mam jeszcze Nikki Reed, Hilary Duff i Mischę Barton, a i Candice Accolę, teraz idzie to wszystko łatwiej tzn. takie brzuchowe rzeczy na forum, bo większość aktorek, modelek, piosenkarek ma takie zdjęcia dzięki rolom i swojego życia i w przemyśle :D Ale i tak nadal dużo przyjmności takie rzeczy sprawiają.

 Miałam się rozpisać o forach i blogach, a tu dupa :D No, ale przejdźmy dalej.

 xoxo-friend-forever, jeden z najdłuższych rozdziałów w moim życiu, jeśli chodzi o życie blogowe. Masa pomysłów, historii

i ludzi przeszła przez tego bloga, ale prowadziłam go i nigdy nie było tak, że nie miałam chęci. Mam nawet jeden z pierwszych layów, który się tam pojawił, kiedy tematyką stało się życie bohaterów Pogody na miłość. Może jak nie zapomnę to go zlinkuję. W każdym razie -nie było na co patrzeć, ale na tamte czasy nie był najgorszy! No i to były moje początki z grafiką, teraz idzie mi o niebo lepiej. Chociaż widać, że jak podoba mi się jakaś koloryzacja, to tak jak wtedy i dziś -przez najbliższy czas używam tylko jej, a potem się dziwie, że wszystko jest takie samo! :D Kilka nagłówków później i kilka historii później -swoje prace zaczęłam zbierać w folderze, czasami również na buckecie. Milion prac, milion wspomnień.
No i najważniejsza historia, którą skitrałam moim zdaniem o drogiej Bethany Parker, która była przy okazji jedną z moich ukochanych postaci na forum, także tym jedynym ukochanym po Harringtonie, czy Lostach. W tym wypadku mam milion swoich starych nagłówków. Jedne gorsze, drugie lepsze, ale byłam i jestem
z nich nadal dumna.

Dziś też mam bloga, jednego, którego założyłam, czytając o zmianach na onecie, bo niestety o reszcie mogę zapomnieć ;/ Mój bliźniaczy blog do tego, zielone-ogrodniczki. Tam właśnie poznawałam uroki blogspota. Logo nie wygląda tam super bosko, bo nie miałam pomysłu, ani dobrej koncepcji, ale cóż. Póki nie wymyślę nic fajnego to taki tam będzie. Swoją drogą -przeglądając dzisiaj te wszystkie obrazki coś zaczyna się

w głowie rodzić, zobaczymy jak to będzie.

Fora. Pięć lat mi to już zajmuje głowę. Z przerwami przez ostatnie dwa lata. Pierwsze, dziewicze, zawsze mówiłam o liceaku, ale RASY były pierwsze. Milion ludu, który tam poznałam, łamanie barier pod różnym względem, wiecej kreatywności. Miałam elfkę -Tori, mój pies się tak wabi, ale to całkiem niechcący wyszło

i nie miałam z tym nic wspólnego. Przygoda ta trwała kilka miesięcy. Przyciągnęłam tam dwie osoby,

z którymi chodziłam do klasy. Forum niestety się rozpadło, nowi ludzi nie zawsze patrzą na ustalone zasady

i nie zawsze chcą wejść w starą obsadę, dlatego zaczęły się kłótnie, w późniejszym czasie rasy zostały przeniesione. Nowa energia i kilkumiesięczne zabawy nie pomogły niestety i niektórzy zdążyli z tego wyrosnąć. Harrington, nie wiem ile razy pisałam o tym forum. Poznałam tam kupę cudownych osób,

w tym Ankę, Emi, z którą się z resztą widziałam w 'realu', no i możliwe, że w niedługim czasie się znów zobaczymy. To chyba jedyna osoba, którą mogę kochać i nienawidzić w jednym czasie i zawsze jej wszystko wybaczę, nie chowając urazy. Milion for później, był Harwell, ale tę historię już znają chyba wszyscy, jak nie z forum to z bloga. Kilka przelotniaków, ale nigdy niczego, co by mogło być tak cudowne jak te trzy fora. No plus LOST, to zawsze siedziało mi w sercu. Czerwone bokserki w białe kropki 

z napisem DHARMA. Albo coś w ten deseń. Jestem chyba zbyt pamiętliwa. Ale cóż tak to jest jak wiążesz życie pbfów ze swoim, a potem jest chilernie ciężko. Ach, zapomniałam. Small! Moje ukochane, małe, minimalne forum, które tak dobrze trzymało się, póki serwer nie siadł ;c Urocze historie i przygotowywania do ślubu Lexie i Tonego, gdzie robiłam suknie dla druhen i panny młodej, szkoda tylko, że nie doszło 

do niego, bo wxv nam to uniemożliwił. Żałuję bardzo.

Dziś. Tak, dziś gram. Po kilku miesiącach przerwy znowu. Brookheven niestety dobrze na mnie
nie podziałało i poszłam. A horum było i zdążyło się zmyć. I wtedy znalazłam Boston, który nie zauroczył mnie grafiką, ale zarejestrowałam się, ściągnęłam Karolajnę, zrobiłam sobie postać. Pograłam z nią. Okey.

W miedzy czasie pytając Emi o forum, powiedziała, że nie gra i żebyśmy pograły we dwie na starym forum. Okey. Tak wyszło, ze muszę mieć innych ludzi, że ściągnęłam ją na Boston. Póki co jest fajnie. Zobaczymy co dalej.

Taka notka o dupie maryny. Miała inaczej wyglądać, ale w końcu zaczęłam pisać bez jakiś wielkich przerywników o dupie tej powyżej. A jak się nauczę pisać z sensem i to jeszcze redagować to będzie super. Idę knuć życie dla Lenki, Nicka i Antka.

peace & love,

Joy.